Ik geloof dat we allemaal multidimensionale spirituele wezens zijn die uit de Bron komen en tijdelijk op aarde zijn om een menselijke ervaring op te doen. Slechts 5% van ons potentieel wordt benut; de rest blijft verborgen door zelfgecreëerde beperkingen, terwijl we in essentie alles kunnen bereiken. Als ziel bestaan we oorspronkelijk uit zuiver licht, maar zodra een deel van onze ziel hier incarneert, vergeten we wie we werkelijk zijn, welke kwaliteiten we bezitten, waar we vandaan komen en wat onze missie is.

De eerste zeven levensjaren zijn bepalend, omdat dan identificatie en programmering plaatsvinden; dit komt doordat de hersenen zich nog in een lage vibratie bevinden. Alles wat via onze zintuigen binnenkomt, nemen we direct op. We nemen emoties van ouders over, kopiëren gedrag van anderen en geloven alles wat er in onze omgeving gezegd wordt.

Bewustwording begint al in de baarmoeder, waar je emoties van je moeder en omgeving oppikt. Ook je vroege jeugd, schooltijd en sociale leven vormen je denkwijze en gevoelens. Hier ontstaan de eerste belemmerende overtuigingen — denk aan uitspraken als: "Je doet het niet goed," "Je kunt het niet," "Je bent het niet waard," "Wie denk je wel dat je bent," of "Je bent lastig." Je bent deze opmerkingen gaan geloven en hebt jezelf aangepast om erbij te horen, of zelfs om te overleven.

Zo heb je onbewust een versie van jezelf gecreëerd die niet echt overeenkomt met wie je werkelijk bent, maar waarvan je denkt dat je die moet zijn. Het doorbreken van deze cirkel vraagt om het loslaten van oude programmeringen en aangeleerde patronen zodat je opnieuw meester wordt over je eigen bewustzijn.

Uiteindelijk zijn wij degene op wie we wachten.